"Na żelaznych krzesełkach wokół basenu siedzieli turyści. Jako oni, byłem teraz obcy temu miastu. Nic mnie tu nie trzymało. Moje życie nie było już wpisane w jego ulice, fasady domów. Wspomnienia, które wywoływał, czy to widok jakiegoś skrzyżowania, czy to numer telefonu, należały do życia kogoś innego" Patric Modiano, Zagubiona dzielnica